Entrevista a RB01 Clicka

(De esquerda a dereita: TiTo EHD, SirkUno, DroDer, Ras Bao, Juanda ARS Sánchez)

Non tiña moitas ideas nin ganas de poñerme a pensar en que outro traballo podería facer para a clase de Historia de Galicia. A verdade e que non teño nin puta idea do que estase a facer a día de hoxe na cultura galega, e creo que non é solo problema meu porque de todos os nomes que nomeou o profesor na clase non coñecía nin ao primeiro... Pero iso é porque ninguén habíame falado deles, porque parece que aquí, ao meu modo de ver as cousas en Galicia promocionanse de mala maneira...

Pois iso, andaba eu a darlle voltas e voltas a de que facer o meu traballo. Hai música en Galicia que se fai bastante guay. Un exemplo son por exemplo Watios (que entradas pasadas xa comentei que era dos meus grupos favoritos), Arce, todo Norweside, e aquí en Ferrol destaca este grupo RB01 Clicka, aos cales coñezo personalmente. Así que encendeuseme a bombilla na miña cabeza e preguntailles se estarían interesados en botarme unha man e poder facerlles unha entrevista para un asignatura coñazo do instituto. Dar as grazas pola boa aceptación que tiven.

RB01 Clicka é un grupo que formouse no ano 2012, despois de varios anos dos seus compoñentes grabando no mesmo estudio: Rasba’Studios. Todo empezou con poucas aspiracións pero ao sacar a sua primeira mixtape Historias de una vida, recaudaron bastante diñeiro cos concertos e a venta física desta. Despois diso seguiron grabando outras mixtapes tales como Rarezas del 3300A e Comienza el espectaculo.

Podedes acceder a sua páxina oficil pinchando aquí, e ao seu canal de YouTube (dirixido por Ras Bao) aquí.

1. ¿Como os llamáis? ¿Por qué ese nombre?

Somos RB01 Clicka. El nombre surgió porque todos grabábamos en el mismo estudio (Rasba'Studios, cuyo logo es RB01), y empezamos a grabar canciones juntos, entonces empezamos a hablar de "la clicka" (las clickas son las bandas americanas), entonces añadimos el logo.. y quedó como RB01 Clicka.

2. ¿Quienes perteneceis al grupo?

Somos 5 integrantes: 

Alejandro Tenreiro (DroDer)

Cristian Noya (SirkUno)

Anxo Caeiro (Ras Bao)

Humberto Granados (TiTo EHD) 

Juan David Villarreal (Juanda ARS Sánchez)

3. ¿Como surgió?

Como decimos en la primera pregunta, surgió porque eramos un grupo de amigos que nos juntabamos para hacer música en un mismo lugar.

4. ¿Donde grabais vuestras canciones?

También lo contestamos anteriormente: en Rasba'Studios. Originalmente el estudio era de Ras Bao, de ahí su nombre, pero con el nacimiento del grupo cada uno ha ido añadiendo su granito de arena, y aún conservando el nombre original, el estudio no deja de ser de todos.

5. ¿Cuantos trabajos habeis hecho hasta la fecha en conjunto? ¿Y en solitario?

Como RB01 Clicka hemos sacado 4 maquetas: "Historias de una vida", "Rarezas del 3300A", "Comienza el espectáculo" y "The end"

Y En solitario:

 Ras Bao

- Promo '09: Reggae Sentimiento

- Reggae Sentimiento (2010)

- Versión 2.0 Tha Mixtape (2010)

- Sinópsis (2010)

- Armagedon (2010)

- Finisterrae (2010)

- Binomio (2010)

- Full Contact (2011)

- Adelante (2012)

- A miña terra (2012) [Grabada integramente en galego]

DroDer

-Invasión tha mixtape (2010)

Juanda ARS Sánchez:

- Desde mi tumba resurjo (2010)

SirkUno y TiTo EHD por ahora no han sacado ningún trabajo en solitario. Aunque podríamos decir que siempre estamos trabajando en algo nuevo, tanto ellos, como el resto.

6. ¿Que intentais transmitir en vuestras canciones?

Un poco de todo. En nuestras carreras en solitario cada uno habla de una manera mucho más personal que cuando trabajamos como grupo.

Así a todo, como grupo, hemos grabado la maqueta de "Historias de una vida" que se compone al 90% en contar historias de vidas que no son las nuestras: Una vida al revés (desde que mueres hasta que naces), los paisajes de galicia o la historia de un delincuente que acaba ejecutado por la justicia son algunas de las temáticas.

Ahora mismo nuestras últimas temáticas han sido críticas a la sociedad, de todo tipo: criticamos a los que nos critican y a los que merecen ser criticados.

7. Teneis bastantes videoclips, ¿los haceis vosotros?

Sí. Trabajamos los 5 como uña y carne, pensamos en como realizar los videoclips: los paisajes y los encuadres son muy importantes.

Anxo (Ras Bao) es quien los monta, y después lo supervisamos, pensando en si se pueden cambiar un plano u otro o dando nuevas ideas según vaya saliendo para que queden lo mejor posible.

El trabajo de hacerlos es bastante complejo, sobre todo al tratarse de 5 personas juntas. En caso de ser un videoclip personal cambia mucho el asunto, pero funcionamos de la misma manera. Siempre apoyamos y criticamos nuestros trabajos entre nosotros con la intención de mejorar, aunque a veces, resulta un poco duro.

8. ¿Habeis colaborado con otros raperos de Galicia? ¿Quién?

La lista podría ser interminable. Cada uno por separado, y comenzando por otros raperos de Ferrol algunos podrían ser Astral, Luso, Brother MCJ, Abuín, NaM Katanah, DelaFé, El Puto Fran, FH, Fénix, Pedrolo, Pepo aka Fight, Gio Snukah... y los que nos dejamos en el tintero, que serán muchos.

Quitando las colaboraciones de Ferrol-Naron, alguno de nosotros ha colaborado con Koke Rodríguez (de Ley Innata) y Duke Sam (de Track Asedio), además, muchos de nosotros estamos en contacto con otros artistas a nivel nacional y estamos preparando cosas con ellos. Pero es mejor no revelar nada hasta que las cosas no vean la luz.

9. ¿Como veis el panorama actual gallego?

Eso es depende de como se mire. Cada uno tiene una opinión personal muy diferente porque nos van diferentes estilos, pero en general, tiene sus altibajos. Hay gente que está petando muy fuerte y con razón, y luego hay otra gente, que bueno, está ahí, que es lo importante. No vamos a discriminar a nadie por su estilo, más bien les mandamos apoyo y que sigan intentándolo, al igual que nosotros seguimos haciendo lo nuestro.

A situación de Navantia en Ferrolterra

Os traballadores de Navantia de Ferroltera reuníanse hoxe na praza de Armas, diante do Concello, para protestar pola carga de traballo. Xa levan semanas, meses e anos, facendo estas manifestacións casi todas as semanas en horario de traballo para haber se ao final conseguen algo que non sexan despidos.

Esta é unha foto de hoxe. Desgraciadamente pilleinos no momento da marcha e moi poucos salen na foto.

Encontrei un articulo do Faro de Vigo que fala da manifestación de hoxe. Podedes velo aquí.

 Deixaron escrito con pintura (os limpiadores pasáronse toda a tarde para quitala do chan da plaza), as palabras: Carga de traballo, Veto non, Dique si.

Navantia é algo que a min persoalmente me afecta e me interesa, debido a que meu pai traballa na empresa, e si a él o despiden pois acabousenos o conto. Aparte penso, como todos supoño, que Navantia é un factor crave para Ferrol e para toda a comarca ferrolterrá, e si ao final acaba pechando as súas portas supoño que a comarca de Ferrolterra virase abaixo.

Como digo, o meu pai traballa en Navantia, asi que decidín facerlle unha entrevista de audio para saber como está Navantia nestes momentos e que pensa él acerca de todo isto. 

Podedes escoitar a entrevista aquí.

¿Non estades fartos da literatura galega?

Hoxe abrín o Twitter e encontreime con este tipo de tweets. Eu non o levo tan ao extremo pero alegrame pensar que non son o único ao que lle fastidia moitísimo ter que estudar a literatura galega, debido á amplia colección de autores, obras a características que hay que estudar.

Son o único ao que lle molesta ter que estudar literatura galega? Non o digo polo simple feito de que sexa galega e non castelá ou inglesa, o digo porque parece que aos programadores do temario que hai que dar en segundo de bacharelato non se lles olvidou ningún autor de toda a historia galega.

Por exemplo, en literatura castelá (que non é que me guste moito mais ca galega) estúdanse unhas determinadas xeracións ou movementos, e delas escóllense uns autores craves e as súas obras mais importantes para estudar, poño o exemplo de: Séculos de Ouro- Cervantes- “Don Quixote da Mancha”. E o contrario da literatura galega que estudamos, a cal colle todas as xeracións habidas e por haber, selecciona a todos os autores da mesma, e todas as súas obras, e nos temos que aprendelas. TODAS. Coas súas características inclusive.

Aparte a literatura castelá que hai que estudar remata con bastante tempo de marxe desde esa etapa ata a que estamos vivindo nos. En galego non é así, no libro de texto aparece ata xente que me leva dez anos, ou un pouquiño mais. Parece que si ti escribes algo en galego, aínda que sexa unha absolutamente merda (non digo que os autores que temos que estudar o sexan), nuns anos aparecerás nos libros de texto e os nenos da túa idade terán que estudarte.

¿Pero se pode saber que pensan que se leva a cabo con isto? ¿De verdade se pensan que voume acordar dalgún autor, dalgunha obra e encima das características, de autores que non lin?

Teño claro de quen voume acordar: de Castelao, de Rosalía, de Curros, de Pondal, de Blanco Amor. ¿Pero por qué voume acordar destes e dos outros non? Porque lin as súas obras. Para acordarme das obras de alguén teño que habelas lido, e non habelas chapado nun libro de texto, iso non leva a nada.

Por exemplo, hai un autor na literatura americana que gústame moito: Stephen King. Ten moitísimas obras, e linme bastantes del. Pero acórdome de todas, para ben ou para mal, ¿e por qué? Porque as lin. O mesmo me pasa con Castelao, Blanco Amor, Rosalía... Pero os demais, todos eses que estudamos, pero non lemos, acabaremos por non nos acordar deles. E mais, tiven examen de literatura pola tarde e estou seguro que pasado o fin de semana, non me acordarei de nada.

Unha das solucións posibles dende o meu punto de vista, aínda que son consciente de que nunca levarase a cabo como o sistema educativo siga así, e que se imparta a asignatura galega da seguinte maneira: Haxa clases de gramática, de ortografía e demais cousas prácticas para que aprendamos a falar ben o idioma galego. Iso é algo que fase agora e está ben, porque son necesarias para aprender a falar nun idioma. Pero eu diría que a literatura non se chapara, non se metera ao besta nas nosas cabezas sen ningún sentido, en vez de iso poderíanse dedicar unhas cantas clases a ler unha obra ou parte de ela de algún autor galego. Por exemplo, unha ou dúas obras lidas na clase por semana. Aínda que tan so léanse un pouco e non completas, quedaranse mellor na cabeza dos alumnos, e é mais, aos alumnos que lles este gustando o que están lendo na clase acabáranolo lendo na súa casa.

Deste xeito ao final do curso haberanse lido ou medio lido algunhas das obras mais importantes. Se isto se fixera dende primeiro da ESO, ata segundo de Bacharelato, os aseguro que dentro duns anos nos acordaríamos dos libros que léronse na clase, ao contrario de chapar chapar e chapar obras, para mais tarde non acordarte de absolutamente nada.

E para rematar, gustaríame (se vos apetece e tedes tempo) a que me dérades a vosa opinión acerca de como vedes a actual impartición do galego nas aulas. Moitas grazas!

¿Cómo facerlle un traballo a Manolo?

Brandán e mais eu fixemos un video no que expoñemos nosas ideas para facer un video da rebeldía galega para a clase de Historia de Galicia.
Nos debatemos entre facer un video sobre os irmandiños ou sobre os sucesos no monte Medulio...

Caladiño falando sobre os irmandiños

O da foto (que non é miña, saqueina de internet), é o irmán do meu avó paterno, chámase Roberto Casteleiro, é historiador e traballou como profesor no politécnico de Ferrol. É coñecido como "Caladiño", polo personaxe que interpreta na película Sempre Xonxa. Aquí deixovos o enlace a película (eu non a vin completa, so vin partes cando era moi pequeno). Él aparece xa na primera escena:

O mércores de esta semana invitoume a min e mais a miña familia a comer nun bar de Esteiro, e de repente empezou a falar dun tal Manolo, un home que había mais duns quince anos que non vira e que lle había dito que tiña que mirar o periódico porque habíanlle entrevistado por razón do seu método de realizar as clases. Supoño sonaravos de algo.

Así que como é historiador, como dixen antes, ocurriuseme pedirlle que me falara un pouco do tema dos irmandiños, xa que anos atrás habíame regalado unha obra de teatro deDaniel Cortezón do mesmo nome, na cal fala na entrevista, porque levouno ó teatro xunto co autor da mesma. Este e o libro:

Aquí, nesta foto, unha dedicatoria que fíxome na primeira páxina do libro:

A entrevista lla fixen nun audio co teléfono e a calidade non é que sexa para tirar foguetes:escoitase música por detrás, o camareiro irrumpiu na conversa unhas cantas veces, etc.

Escoitade a entrevista aquí.

Pequena reflexión

Podo dividir a miña familia en dous grupos:

Os primeiros, os da miña familia materna, que serían os que viviron toda a súa vida no campo, e o que isto significa: Unha vida dedicada ao traballo no campo, unha vida bastante dura.

Os segundos, os da miña familia paterna, que viviron practicamente toda a súa vida na cidade, o cal, desde o meu punto de vista e moito mais fácil e entretido.

Despois de facer un contraste coas dúas familias penso que para vivir como os meus antepasados maternos non valería demasiado, ou polo menos non me agradaría demasiado vivir a vida que viviron eles.

Aprendín bastantes cousas, detalles en particular das vidas dos meus antepasados que non sabía, aínda que, como xa dixen vexo a todos os que lles fixen unha entrevista con regularidade, as cales son persoas, pequenas persoas que teñen as súas pequenas historias, as cales pouquiño a pouquiño van conformando esa gran historia que aparece reflexa nos libros.

Felisa Mallo, a dos 95 anos

Esta é a última das miñas entrevistas. Trátase de Felisa Mallo, a miña tía-avoa materna, e dicir, a tía da miña nai. Ela ten 95 anos e vive coa miña avoa Mabel (fíxenlle unha entrevista a ela na entrada anterior), en Bañobre.

Esta penso que foi a entrevista que mais me gustou, ou que mais me influíu, pero non sabería explicar o por qué, non sei se é porque vouna perder proximamente, porque fun coa que mais tiven que participar na entrevista, porque segue conservando eses aires alegres a pesar da súa idade..

Na entrevista pregúntolle sobre a Guerra Civil. Ela tiña 15 anos cando empezou. O seu irmán Pepe (o defunto marido da miña avoa Mabel), combateu na Guerra Civil no bando franquista fora de Galicia. Felisa di que estivo preso durante tres días por parte dos malos, así que supoño que serían os republicanos, xa que ela non mo soubo dicir. Tamén intentou ser monxa, pero ao final acabouno deixando.

Non tiña pensando facerlle a entrevista a ela, debido a que ultimamente ten bastantes problemas para moverse, pero alégrome de facelo, xa que terei un bo recordo de ela, aparte de ser, como xa dixen antes, a entrevista que mais gustoume.

Déixovos con ela: